Cuma

Bazı günler iyi gittiğimi düşünüyorum. Bu aralar benim için iyi gitmek günlük hayatı gözyaşlarına boğulmadan yürütebilmek. Sonra akşam eve giriyorum. İlla bir eşya, bir koku, bazen bir ses gözüme gözüme Vedat’ın yokluğunu sokuyor. Bazen de durup dururken hiç beklenmedik yerden geliyor. Mesela wi-fi şifresini unuttuğumda Vedata soramıyorum. Ya da sigorta yenilerken acil durumda ulaşılacak kişi kutucuğu üstüme üstüme geliyor. Markette sevdiği birşeye gidiyor elim,  Vedat nasıl diye soruyor bilmeyen biri. Sonrası çorap söküğü gibi geliyor. Vedat yanımda olsa o kadar ağlamama kızardı diye kalkıp yüzümü yıkıyorum, çay koyuyorum. Beynim uyuşana kadar kitap okuyorum. Annemin evindeysem  hiç durmadan çekirdek yiyorum bir de.

Bugün Cuma. Vedat yaşasaydı tatile gideceğiz diye sevineceğimiz bir Cuma olurdu diye düşünerek geldim işe. Son ihtiyaçları aldığım Vedat’a 50 mesaj attığım onun excel listeleri yapıp hazırlandığı tatillerden olurdu. Cuma akşam olsun diye bekler saatler sayardım. Şimdi ise önümde Vedatsız ve babamsız ilk Kazım abisiz ikinci bayram var. Geçen ramazan bayramını hep beraber geçirdiğimiz son bayram olduğunu bilmek istemeyerek geçirmiştik. Kazım abinin yatağının çevresinde hep beraber herşey çok güzel olacak oyunu oynamıştık. Biraz da inanmıştık aslında. Şimdi bu bayram kayıplarımız kalbimizde, onları anarak, yanımızda olanlara şükrederek geçireceğiz.

Çok güçlüsün ben senin yerinde olsam yerlerde olurdum diyen herkesten 1 tl alsaydım çok param olurdu. O kadar güçlü olduğumu sanmıyorum. Sadece acının beni yok etmemesine, her zaman olduğum Uğur olmayı unutturmamasına dua ederek günü geçiriyorum. Bilmiyorum ne kadar güçlüyüm. Zaten dışardan göründüğüm gibi olmuyor içim çoğunlukla. Sadece çabaladığımı biliyorum. Kendim için, sevdiklerim için, diğer alemden beni izleyen özlediklerim için çabalıyorum.

 

 

 

 

 

Benzer Yazılar

About admin

Çantasında kitap yokken kendini çıplak hisseden bu yüzden minik çantalar kullanamayan, kitapevlerinde kendini kaybeden kitap okumak kadar yazmayı da seven biri. Burada okuduklarını ,okuduğu yerleri ve okurken yediklerini paylaşıyor...
This entry was posted in blog. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *